Historisch gebruik van bossen
Hoe houtskoolstokers, eekschillers en varkenshoeders het bos gebruikten
Oude bomen zijn levende monumenten en oude bossen zijn dit mogelijk nog meer. Zij getuigen namelijk van een bosgebruik zoals we dat heden ten dage niet meer kennen. Veel bossen werden in het verleden niet als natuurreservaat beheerd, maar intensief gebruikt.
Zo werd in de Eifel op grote schaal houtskool gestookt uit het hout uit de beukenbossen. Deze houtskool werd onder meer gebruikt door de koperslagers uit Stolberg, maar ook de ijzerindustrie in het Schleidener Tal.
Eikenbossen werden regelmatig omgehakt om de bast van de eiken te schillen om de zich daarin bevindende tannine te kunnen gebruiken voor het looien van leer.
Plekken waar het bos open was werden gebruikt als "Schiffelland", dit waren tijdelijke akkers of weidegronden voor het vee.
Op plekken waar het bos te intensief gebruikt werd, kwamen tenslotte helemaal geen bomen meer op en ontstond een heide gebied. Ten tijde van de Pruisische bezetting van het Rijnland, in het begin van de 19e eeuw, werd door de Pruisische bosbouwers hier de snel groeiende Fijnspar aangeplant. De Letterzetter maakt momenteel binnen korte tijd korte metten met de oude sparrenaanplant. Daardoor gaat er momenteel heel veel hout naar de vele houtzagerijen in de Eifel die het tempo amper kunnen bijbenen.
Tijdens deze lezing ervaart u vanalles over de geschiedenis van de bossen in de Eifel.